บทที่ 149 เอาคานมาสอด

“ไม่ต้องเถียงกันเดี๋ยวขิงไปส่งอิ้งเอง” น้ำขิงเป็นห่วงเพื่อนจึงเดินไปหาเพื่อนเพื่อจะพาไปส่งบ้าน

“คุณเก้าพาอิ้งกลับบ้านด้วยค่ะ” พันดารากอดเอวของเขาแน่นตอนนี้เธอต้องออกไปจากที่นี่ก่อนไม่ใช่ว่าเธอไม่ไว้ใจเพื่อนแต่เธอไม่ไว้ใจหมาก

“ชัดแล้วนะ ขอตัว” คีรการโอบเอวพันดาราเดินจากไปทำให้หมากกำมือแน่นด้วยค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ